{"id":7215,"date":"2024-04-22T09:39:28","date_gmt":"2024-04-22T07:39:28","guid":{"rendered":"https:\/\/www.natali.nl\/remo\/?p=7215"},"modified":"2024-04-22T11:42:27","modified_gmt":"2024-04-22T09:42:27","slug":"in_herhaling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.natali.nl\/remo\/in_herhaling\/","title":{"rendered":"In herhaling"},"content":{"rendered":"\n

Ik ben enkele maanden van het nieuws af en word ook nagenoeg niet meer geprikkeld door bijvoorbeeld Facebook of Instagram. Het enige ‘nieuws’ komt tot mij via LinkedIn, dat ik overwegend zakelijk gebruik, en YouTube; ter lering ende vermaak. Met name de houtbewerkingsvideo’s hebben een extreem rustgevende uitwerking op mij.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ik sport veel en samen met Peet ben ik begonnen aan een nieuwe langeafstandswandeling. Het is grappig om te zien hoe we daarin onze weg vinden. We weten wat het eindpunt is, maar hebben geen vastomlijnde planning of ritme.
Dit weekend, wilden we eigenlijk weer eens met de tent op de rug, maar het weer werkte tegen, net als Petra’s bilspier en mijn knie. In plaats daarvan wandelen we rustig samen door de stad, krijgen we een vriend op visite en ruimen we op. Zondag besluiten we alsnog een minder lange wandeling te maken en trekken we er, licht bepakt en winddicht, op uit. In de laatste minuut vind ik een traject van 13,03 kilometer rondom Pannerden, centraal gelegen op het Gelders’ Eiland. Veel water, weilanden, wolkenluchten \u00e9n, niet te vergeten, een koude wind :) De wind trekt alles open.<\/p>\n\n\n\n

Op een gegeven moment herken ik een gedeelte. Ik vertel het Peet, maar ze ziet het niet. Pas als we er zijn: “O, ja, Millingen, dat goedkope hotel!<\/em>” Dat was ik dan weer vergeten. We staan aan het voetgangerspontje naar Millingen, waar we, net als toen, 2 jaar geleden, ook stonden, te wachten, in de wind. Even verder op trekken we ons kookstelletje uit de rugzak voor de obligate cappuccino. Dit keer geen pannenkoeken maar een grofje <\/em>– van Het Arnhemse bakkertje – en een wafel – van de LIDL. We kijken uit over een grote waterplas, net als toen. Het is er heerlijk rustig.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

De geschiedenis herhaalt zich<\/h2>\n\n\n\n

Afgelopen vrijdag voelde ik woede opkomen toen ik een fragment bekeek waarin volksvertegenwoordiger van Houwelingen de demissionaire minister-president bevraagde ten aanzien van zijn opmerking: “Rusland mag niet winnen.<\/em>” Hij vroeg of Rutte die opmerking verder wilde toelichten waarop hij het antwoord gaf dat dat aan Zelensky is. Zes volgende vragen bleven onbeantwoord waarna Rutte lachend wijst naar het WEF-logo op zijn tasje, en het pand verlaat. Ook Rutte is een tassendrager.<\/p>\n\n\n\n

\n